خروج جمعی هیئت‌های دیپلماتیک از سالن مجمع عمومی سازمان ملل همزمان با سخنرانی بنیامین نتانیاهو، بار دیگر ماهیت منزوی رژیم اسرائیل را در عرصه بین‌المللی آشکار کرد.
این اقدام که امسال با دامنه‌ای گسترده‌تر از سال‌های گذشته صورت گرفت، نه یک واکنش نمادین، بلکه نشانه‌ای از تحول عمیق در ادراک جهانی نسبت به سیاست‌های تل‌آویو است.
سالنی که به گفته ناظران تقریباً خالی به نظر می‌رسید، تصویری گویا از شکاف روزافزون میان رژیم اسرائیل و جامعه بین‌المللی ارائه داد. جالب توجه است که امسال حتی نمایندگان برخی متحدان سنتی این رژیم نظیر بریتانیا و آلمان نیز سالنی را که نتانیاهو سخنران آن بود، ترک کردند.
این صحنه را نمی‌توان صرفاً یک اعتراض تشریفاتی تلقی کرد. تداوم و گسترش این حرکت در دو سال متوالی، حاکی از آن است که سیاست اشغال، ترور و توسعه‌طلبی رژیم اسرائیل به نقطه‌ای رسیده که حتی متحدان سنتی نیز تحمل آن را دشوار می‌یابند. روزنامه اسرائیلی هآرتص پیش از این اتفاق در تحلیلی اذعان کرده بود که اسرائیل با انزوای فزاینده دیپلماتیک، اقتصادی و بین‌المللی مواجه است و سخنرانی نتانیاهو قادر به پنهان کردن این فرسایش نیست. این اعتراف از درون سرزمین‌های اشغالی، بر عمق بحران مشروعیت رژیم صحه می‌گذارد.
علاوه بر این، خروج هیئت‌های دیپلماتیک را باید در چارچوب تغییر موازنه افکار عمومی جهانی و ناکارآمدی پروژه‌های سلطه‌جویانه تفسیر کرد. طرح موسوم به «اسرائیل بزرگ» که نتانیاهو سال‌ها آن را به عنوان چشم‌انداز راهبردی تبلیغ می‌کرد، اکنون در برابر واقعیت‌های میدانی و دیپلماتیک به آرزویی مضحک بدل شده است.
جامعه بین‌المللی با اقدام قاطع خود نشان داد که سیاست‌های توسعه‌طلبانه و نقض مستمر حقوق بشر، هزینه‌ای سنگین در عرصه مشروعیت به همراه دارد.
با این حال، خالی شدن سالن مجمع عمومی هنگام سخنرانی نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی اسرائیل را باید نقطه عطفی در روند انزوای فزاینده تل‌آویو دانست. این نمایش، نه تنها بیانگر طرد سیاسی رژیم اشغالگر است، بلکه هشداری است به آنکه تصور می‌کند می‌تواند با تکیه بر قدرت زور و حمایت بیرونی، در برابر اراده جامعه جهانی مقاومت کند. به نظر می‌رسد عصر مشروعیت‌سازی برای سیاست‌های سلطه‌جویانه رژیم اسرائیل به پایان رسیده است.
بیشتر بخوانید: کشتار مردم غزه؛ تجلی بحران اخلاقی جهان معاصر
